شما اینجا هستید
طب » خلقت بدن انسان

از آنجا که هدف از صناعت طب ، حفظ وضع سلامتی انسان به وقت سلامت و بازگرداندن سلامتی به وقت بیماری است و از طرفی اگر حافظ یک چیز آنرا به خوبی نشناسد در حدوث هرگونه تغییر ، جهل او محتمل خواهد بود . و اگر چیزی رخ دهد و نسبت به آن آگاهی درستی نداشته باشد نمی توان مطمئن شد که آیا آن تغییر در جهت بهبودی بوده یا نه ، بنابراین پزشک باید شناخت درستی از انسان داشته باشد تا هرگونه تغییر را تشخیص دهد و در صورت بروز هرگونه تغییر نحوه بازگرداندن آن به حالت اولیه را بشناسد .

اینک بدانکه : اطبای یونان گمان میکردند که اگر آب جهنده ی (منی) مستقر در رحم ، آبی سالم ، متین ، بدون فساد و ضعف باشد و رحم نیز از هرگونه عارضه ای در امان باشد ، در آن صورت بارداری -باذن الله- تحقق میابد و تشکیل جنین بنا به رای آنان از آب مرد و زن، هر دو، خواهد بود اما چنانچه هر دو آب یا یکی از آنها فاسد یا ضعیف و نامولّد باشد یا آنکه رحم دچار عارضه ای باشد و یا آنکه هر دو آب سالم باشند و رحم نیز هیچ عارضه ای نداشته باشد اما پس از مقاربت تکانی سخت و شوک آور برای رحم پیش آید، منی از آن جدا شده و باردار نمی شود .

برخی از یونانیان نیز گمان می کردند که منی در مدت حدود دو هفته به علقه مبدل شده و در حدود سه هفته مضغه می شود و خلقت جنین کامل می گردد. اما آب نرینه بین سی الی چهل روز و آب مادینه بین چهل الی پنجاه روز به کمال میرسد . هر جنینی در مدت دو برابر مدت زمانی که خلقتش کامل شود، تکان خواهد خورد .مثلا چنانچه در سی و پنج روز کامل شود، هفتاد روزه به حرکت می آید و در دویست و ده روز متولد می شود و این نوزاد هفت ماهه است. و چنانچه خلقتش چهل روزه کامل شود، هشتاد روزه تکان می خورد و دویست و چهل روزه به دنیا می آید که نوزاد هشت ماهه است و چنین نوزادی محکوم به مردن است. اما اگر چهل و پنج روزه کامل شود، نود روزه تکان خواهد خورد که نوزاد نُه ماهه است .

از نظر آنان علت آنکه نوزاد هشت ماهه زنده نمی ماند اما نوزاد هفت ماهه ما ماند با اینکه قیاس آشکار حکم می کند نوزاد هشت ماهه نسبت به هفت ماهه کامل تر و باقی تر باشد ؛ چنین است: بقراط در کتاب نوزادان کرده که وقتی شش ماه بر جنین بگذرد و وارد ماه هفتم شود دچار اضطراب و شوک شده و بطور طبیعی، نه ارادی، میل به خروج داردو حال اگر این جنین سالم، رسیده و قوی باشد موانع را بر می دارد و غشاها را می درد و متولد می شود؛ چنین نوزادی زنده می ماند. اما اگر آن شوک و اضطراب پدید آید و جنین، ضعیف و لاغر باشد و نتواند موانع را از میان بردارد و متولد شود، از آن اضطراب، بیماری بر او عارض میگردد. وقتی ماه هشتم و نهم بر او بگذرد، عارضه او برطرف می شود و سالم می گردد، بدنش قوی شده و در ماه نهم متولد می گردد و زنده می ماند.

اما اگر بیماری به جنین مهلت ندهد، یکی از دو حال پیش می آید یا در رحم می میرد و مرده به دنیا می آید و یا در ماه هشتم به دنیا می آید و می میرد زیرا تغییر مکان و اختلاف هوای(داخل و بیرون رحم) بیماری او را تشدید کرده و باعث مرگ او می شوند.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

وب سایت خبری و فرهنگی صالحون | خبری | تفریحی | شخصی | مذهبی